Verslag van de excursie naar de VAR op 1 november 2000WelkomHans Boer, penningmeester van het Platform voor duurzame bouwgrondstoffenvoorziening en medewerker van de VAR, heet de aanwezigen welkom op zijn bedrijf. Introductie over de VAR door Denise DijkhofDijkhof begint met een korte introductie over het overheidsbeleid met betrekking tot afvalstoffen: de ladder van Lansink die inhoudt dat hergebruik de voorkeur heeft boven storten en verbranden. De VAR houdt zich vooral bezig met hergebruiken. De missie van het bedrijf is: "minder afval door beter hergebruik". De VAR heeft een aantal dochterbedrijven: een zandwasserij, een puinrecycler, een sorteerbedrijf, een composteerbedrijf, een stortplaats, een slibverwerker en een overslagbedrijf. Men verwerkt jaarlijks ongeveer 300.000 t puin, 200.000 t GFT en de 200.000 t te sorteren afval. Van dat laatste wordt de helft nu hergebruikt terwijl van de resterende fractie een deel wordt opgeslagen voor toekomstig hergebruik wanneer de installatie voor de verwerking van hoogcalorisch materiaal operationeel is. Het composteerproces kent een voorcompostering van drie weken en nacompostering van zes weken. De compost wordt voor 80% afgezet in de sector groenvoorziening, voor 20% in de landbouw. De VAR accepteert geen gips en cellenbeton in het puin, zodat het puin vooral bestaat uit baksteen, beton en kalkzandsteen. Op dit moment wordt 10% van het puin afgezet in de betonindustrie. De eigen constructies op het terrein zoals het kantoor, de wegen en composteercellen zijn ook van beton met 100% grindvervanging. Naar aanleiding hiervan ontspint zich een discussie over het vervangen toeslagmateriaal in beton door secundaire grondstoffen; het probleem dat wasslib moet worden gestort wordt genoemd wat hoge kosten met zich meebrengt voor de de producenten. Ook is het zo dat op dit moment puinbrekers al hun producten heel goed kwijt kunnen in de wegenbouw. Door VAR wordt de oude stortplaats met materiaal van voor 1980 afgegraven. Hierdoor ontstaat ruimte voor nieuw afval. Herbruikbaar materiaal wordt op de markt afgezet, zand wordt na wassen vooral intern gebruikt. Wellicht zal men in de toekomst ook de stortplaats van na ’80 gaan afgraven als men een bestemming vindt voor het gestorte brandbare materiaal. De VAR is een onafhankelijk bedrijf, voor 40% eigendom van de directeur-eigenaar, voor 20% van nutsbedrijf Essent en voor 40% van een stille vennoot. Het heeft 140 man eigen personeel en daarnaast lopen er 80 mensen rond van derden: medewerkers van aannemersbedrijven en sorteermedewerkers die via een uitzendbureau worden aangetrokken. Meer informatie: http://www.var.nl/ Rondrit over het VAR-terreinOnder leiding van Hans Boer is een rondrit per bus gemaakt over het terrein. Daarbij zijn de verschillende bedrijfsonderdelen bezocht. Er was uitgebreid aandacht voor de nieuwe installatie voor het produceren van pallets van hoogcalorisch materiaal die zullen worden verkocht als brandstof in Duitsland. Deze installatie was nu bijna gereed en daardoor goed te bezoeken. 'Menggranulaat, een product met vele mogelijkheden' door Daaf de KokDe Kok en partners is een managementconsultantsbureau dat zich bezighoudt met innovatiebegeleiding. De Kok vertelt over drie projecten die zijn geïniteerd door de provincie Gelderland. De provincie had geconstateerd dat het beleid om 20% menggranulaat toe te passen in beton in de praktijk niet werd uitgevoerd en wilden met enkele voorbeeldprojecten aantonen dat het wel mogelijk was. De projecten waar hij zich op richtte waren gietbouwprojecten, zodat men niet direct te maken had met de betonproductenindustrie. Men heeft zich alleen op laagbouw gericht omdat daarbij lagere veiligheidseisen gelden. Binnen deze sector gaat het vooral om minder veeleisende bouwdelen zoals wanden en vloeren. De projecten waren gericht op 100% grindvervanging en vervanging van een deel van het zand. De Kok ging in op de partijen die betrokken zijn bij het toepassen van menggranulaat in beton. Het gaat om de hele keten: van slopers, brekers, betonmortenbedrijven, aannemers, overheden, project-ontwikkelaars en toekomstige bewoners. De opdrachtgever/projectontwikkelaar speelt een essentiële rol, want hij moet uiteindelijk de beslissing nemen om iets wel of niet op te dragen. Hij heeft betrekkelijk weinig motivatie om dit te doen, want er is geen kostenvoordeel en de enige reden zou zijn dat hij kan 'scoren' op duurzaam bouwen. Dat is volgens De Kok onvoldoende: zonder actief overheidsbeleid zou een projectontwikkelaar niet gauw overstappen op secundaire grondstoffen in beton. De betonindustrie geeft geen garanties af voor de kwaliteit van beton met menggranulaat omdat niet wordt voldaan aan de standaardeisen. Hierdoor kunnen discussies ontstaan over de aansprakelijkheid. Aannemers zijn behoorlijk conservatief, zien steeds beren op de weg, naar doen uiteindelijk wel wat de opdrachtgever eist. De projecten waar hij bij betrokken was zijn niet allemaal geslaagd:
Belangrijke conclusies uit zijn werk zijn:
Meer informatie: http://www.granulaatbeton.nl/. |